Sandıklarım - Mehmet Tahir İkiler

Bazı san­dık­lar eşya ta­şı­maz…

Bir ömrü taşır.

Meh­met Tahir İkiler, San­dık­la­rım ile okuru ha­tı­ra­la­rın de­rin­lik­le­ri­ne ça­ğı­rı­yor. Ti­yat­ro ku­lis­le­rin­den naf­ta­lin ko­ku­lu san­dık­la­ra uza­nan bu yol­cu­luk­ta, sah­ne­nin ışı­ğıy­la ço­cuk­lu­ğun göl­ge­si iç içe ge­çi­yor. Kuk­la­lar ko­nu­şu­yor, ses­siz kalan anı­lar dile ge­li­yor.

Bir ço­cu­ğun dün­ya­sın­dan yok­sul­lu­ğun, öz­le­min ve sev­gi­nin en yalın hâli akıp ge­çer­ken; an­ne­nin sabrı, ba­ba­nın göl­ge­si ve yarım kal­mış cüm­le­ler satır ara­la­rın­da ken­di­ne yer bu­lu­yor. Her sayfa, unu­tul­du sa­nı­lan bir anıyı ye­ni­den can­lan­dı­rı­yor. Her san­dık açıl­dı­ğın­da geç­miş, bu­gü­nün içine ka­rı­şı­yor.

San­dık­la­rım, ha­tı­ra­la­rın izini süren güçlü bir an­la­tı…

İnsa­nın için­de sak­la­dık­la­rı­nı, kay­bet­mek­ten kork­tuk­la­rı­nı ve ken­di­ne ait olanı ko­ru­ma ça­ba­sı­nı an­la­tı­yor.

Bazı san­dık­la­rın ka­pa­ğı ara­lan­dı­ğın­da, için­den yal­nız­ca geç­miş çık­maz…

İnsa­nın ken­di­si de o san­dı­ğın için­de­dir.