Pempinik'in Rüyaları 1 - Hüsnü Sönmezer

Pembe renk­li bir me­le­ğim yani.

1. Melek: Işık­tan ya­ra­tıl­dı­ğı­na ve Tanrı ile insan ara­sın­da ara­cı­lık yap­tı­ğı­na ina­nı­lan, gözle gö­rül­me­yen, tin­sel var­lık.

2. Me­ca­zi ola­rak: Çok temiz ve iyi huylu var­lık.

Ta­ri­fim­de­ki gibi ben bir ışık­tan mey­da­na gel­mi­şim. Tanrı beni öyle ya­rat­mış ki, canlı her şeyde rü­ya­la­rıy­la ya­şa­yan ve iyi­lik­le­ri için her yerde, her za­man­da on­la­rın yar­dım­la­rı­na koşan bir pembe ışık kü­me­si­yim. Her­ke­sin sev­di­ği in­san­la­rın rü­ya­la­rın­da gör­mek is­te­dik­le­ri dün­ya­yı her zaman toz­pem­be gös­te­re­rek, o in­san­la­rın yü­rek­le­rin­de­ki bir ışık hüz­me­si­yim. Her ta­ra­fım pes­pem­be­dir, sa­de­ce göz­le­rim güneş kır­mı­zı­sı­dır. Bu da gös­te­rir ki ben gü­ne­şin ta ken­di­si olu­rum zaman zaman. Ben her zaman rüya gö­rü­rüm ve hatta rü­ya­lar­la ya­şa­rım ve ben hep rü­ya­lar­la bes­le­ni­rim. Rüya benim ka­rak­te­rim­dir. Ya­şı­yor­muş gibi hep rü­ya­la­rım­la, dün­ya­da­ki her ya­ra­tıl­mı­şa yar­dım ede­rim. Ben ışık ol­du­ğum için çok hızlı ye­ti­şi­rim her yere. Benim hızım sa­ni­ye­de iki yüz dok­san dokuz bin yedi yüz dok­san iki­dir. Daha yu­var­lak der­sek, sa­ni­ye­de üç yüz bin km hızla gi­de­rim bir yer­den bir yere. Bu da göz açıp ka­pa­ya­na kadar dü­şü­nü­nüz ne kadar me­sa­fe yapar ve ben bu gü­cüm­den do­la­yı her yere anın­da ye­ti­şi­rim. Ben her yerde otu­ru­rum ve her zaman rü­ya­la­rım­la bir­lik­te ya­şa­rım. Bu benim ya­ra­dı­lış özel­li­ğim­dir, yu­ka­rı­da an­lat­tı­ğım gibi.